Waarom je Serato-hot-cues een overstap naar Rekordbox niet overleven (en hoe je het oplost)

Als je ooit een map met tracks van Serato naar Rekordbox hebt gesleept en elke hot cue geruisloos zag verdwijnen, ben je niet de enige. Dit is een van de meest voorkomende frustraties waar dj’s tegenaan lopen als ze gedwongen van platform wisselen.

Het korte antwoord: beide platformen slaan cue-metadata op, maar op verschillende plekken, in verschillende formaten en volgens verschillende conventies. Geen van beide is fout. Ze zijn gewoon voor verschillende werelden gebouwd.

Waar Serato je cue points daadwerkelijk opslaat

Serato schrijft cue-metadata naar de ID3v2-tag van je audiobestand als een aangepast GEOB-frame met de naam Serato Markers2. In dat frame zit een base64-gecodeerde binaire blob met elke cue, loop en kleur die je hebt geplaatst. Elegant — de cues reizen mee met het bestand.

Rekordbox slaat cue-metadata op in een eigen centrale database — een .edb-SQLite-bestand op macOS. Het leest Serato’s GEOB-frame niet. Vanuit Rekordbox gezien bevat de ID3-tag helemaal geen cue-data.

Dit is waarom dezelfde MP3 kopiëren naar beide apps je in Serato een geladen track met volledige beat grid en cues oplevert, en in Rekordbox een track met nul cues. Het bestand is identiek. De databases niet.

Wat er gebeurt als je vanuit Serato ‘exporteert’

Serato’s ingebouwde exportfunctie heeft bekende beperkingen. Het exporteert een Rekordbox-compatibele XML, maar de kleurmapping van cues is bij benadering, looppunten maken vaak geen retourreis en cuenamen worden afgekapt. Bij meer dan een paar duizend tracks kan de export tientallen minuten duren en crasht hij af en toe.

De drie dingen die altijd stukgaan

1. Cuekleuren — Rekordbox gebruikt een vast 8-kleurenpalet; Serato staat willekeurige hex-kleuren toe. Er is geen 1:1-mapping.
2. Looppunten — Serato slaat loops apart van cues op; Rekordbox behandelt loops als een cuevariant.
3. Memory cues vs hot cues — Rekordbox maakt onderscheid tussen memory cues (navigatie) en hot cues (pad-triggers). Serato niet.

Hoe briDJe de vertaalslag maakt

briDJe leest de bronbibliotheek in het eigen formaat — GEOB-frames voor Serato, de SQLite-database voor Rekordbox. De vertaalslag gebeurt in het geheugen, met een deterministische mappingmatrix voor kleuren, loops en cuevarianten.

$ bridje sync --from rekordbox --to serato --dry-run
→ scanning rekordbox library... found 1247 tracks
→ parsing cue metadata... 5843 cues, 312 loops, 89 memory cues
→ mapping 8-color palette (rekordbox → serato)... OK
→ would write: 1247 tracks · 5843 cues · 312 loops
→ dry run complete — no changes made

Je kunt de overdracht altijd eerst bekijken voordat je hem doorvoert. We draaien elke operatie standaard in dry-run-modus.

Wat dit voor jou betekent

Als je vandaag een bibliotheek overzet: vertrouw niet op Serato’s ingebouwde Rekordbox-export voor tracks die je belangrijk vindt. Gebruik een speciale tool, bekijk het resultaat in dry-run-modus en controleer tien tracks voordat je de andere negenduizend vertrouwt.

Je kunt briDJe gratis uitproberen met 15 tracks — genoeg om te controleren of de overdracht werkt voor jouw specifieke cuestijl voordat je de knoop doorhakt.