Dlaczego twoje hot cue'y z Serato nie przetrwają przesiadki do Rekordboksa (i jak to naprawić)

Jeśli kiedykolwiek przeciągnąłeś folder z utworami z Serato do Rekordboksa i patrzyłeś, jak każdy hot cue po cichu znika — nie jesteś sam. To jeden z najczęstszych problemów, na jakie trafiają DJ-e zmuszeni do zmiany platformy.

Krótka odpowiedź brzmi: obie platformy przechowują metadane cue, ale w różnych miejscach, w różnych formatach i według różnych konwencji. Żadna nie robi tego źle. Zostały po prostu zbudowane dla różnych światów.

Gdzie Serato faktycznie przechowuje twoje punkty cue

Serato zapisuje metadane cue w tagu ID3v2 twojego pliku audio jako niestandardową ramkę GEOB o nazwie Serato Markers2. Wewnątrz tej ramki znajduje się binarny blob zakodowany w base64, zawierający każdy cue, każdą pętlę i każdy kolor, który umieściłeś. To eleganckie — cue wędrują razem z plikiem.

Rekordbox przechowuje metadane cue we własnej centralnej bazie danych — pliku SQLite .edb na macOS. Nie odczytuje ramki GEOB Serato. Z perspektywy Rekordboksa tag ID3 nie zawiera żadnych danych cue.

Dlatego skopiowanie tego samego pliku MP3 do obu aplikacji daje ci załadowany utwór z pełnym beatgridem i cue’ami w Serato oraz utwór z zerową liczbą cue’ów w Rekordboksie. Plik jest identyczny. Bazy danych — nie.

Co się dzieje, gdy „eksportujesz” z Serato

Wbudowana funkcja eksportu Serato ma znane ograniczenia. Eksportuje XML zgodny z Rekordboksem, ale mapowanie kolorów cue jest przybliżone, punkty pętli często nie przechodzą w obie strony, a nazwy cue są obcinane. Przy więcej niż kilku tysiącach utworów eksport może zająć kilkadziesiąt minut, a czasem się wysypuje.

Trzy rzeczy, które zawsze się psują

1. Kolory cue — Rekordbox używa predefiniowanej 8-kolorowej palety; Serato pozwala na dowolne kolory hex. Nie ma mapowania 1:1.
2. Punkty pętli — Serato przechowuje pętle oddzielnie od cue; Rekordbox traktuje pętle jako wariant cue.
3. Memory cues a hot cue’y — Rekordbox rozróżnia memory cues (do nawigacji) i hot cue’y (wyzwalane padami). Serato nie.

Jak briDJe radzi sobie z tłumaczeniem

briDJe odczytuje bibliotekę źródłową w jej natywnym formacie — ramki GEOB dla Serato, bazę SQLite dla Rekordboksa. Tłumaczenie odbywa się w pamięci, z deterministyczną macierzą mapowania dla kolorów, pętli i wariantów cue.

$ bridje sync --from rekordbox --to serato --dry-run
→ scanning rekordbox library... found 1247 tracks
→ parsing cue metadata... 5843 cues, 312 loops, 89 memory cues
→ mapping 8-color palette (rekordbox → serato)... OK
→ would write: 1247 tracks · 5843 cues · 312 loops
→ dry run complete — no changes made

Zawsze możesz podejrzeć transfer przed zatwierdzeniem. Każdą operację uruchamiamy domyślnie w trybie dry-run.

Co to oznacza dla ciebie

Jeśli przenosisz dziś bibliotekę: nie polegaj na wbudowanym eksporcie Serato do Rekordboksa przy niczym, na czym ci zależy. Użyj dedykowanego narzędzia, podejrzyj w trybie dry-run i sprawdź wyrywkowo dziesięć utworów, zanim zaufasz pozostałym dziewięciu tysiącom.

Możesz wypróbować briDJe za darmo na 15 utworach — to wystarczy, by zweryfikować, że transfer działa dla twojego stylu cue’owania, zanim się zaangażujesz.